Klein maar fijn?

Werken aan de lange teugel met een mini-equi heeft zeker zijn voordelen ten aanzien van een groter paard, maar het formaat brengt zeker niet alleen voordelen met zich mee. Tijd om enkele voor- en nadelen van het trainen aan de lange teugel onder de loop te nemen.

Het grootste voordeel wat benoemt wordt door iedereen is het tempo. Dit is zeker in grote lijnen waar, maar wil je comfortabel lopen moet ook je mini-equi meer verzamelen in draf. Laten wij het niet hebben over de galop, dat kost hen net zoveel kracht als een groot paard. Ondanks dat de snelheid over algemeen trager is, gaan de benen doorgaans een stuk sneller. Het kan een uitdaging zijn om rust te creëren in je hoofd om de gangen juist te volgen in plaats van enkel gedribbel zien. Zelf heb ik altijd even moeite met omschakelen als ik eerst met een groter paard heb gewerkt en ben ik nog altijd verbaasd als ik filmpjes terug zie.

De teugel positie lijkt veel fijner doordat je de handen laag kan houden, wat ook erg fijn en rustig is. Uiteraard heeft enkel voordeel een nadeel, daar gaat deze hele blog over. De hoogte, of eerder het gebrek hieraan, zorgt ervoor dat het lastig is om de teugels om het lijf van je mini-equi te kaderen. Hiervan was ik mij lange tijd niet bewust, maar sinds enkele lessen en grondig internet onderzoek begon ik meer op mijn positie te letten. Dit plukt langzaam, maar zeker vruchten af. Door op de juiste manier te kaderen, kan je veel meer steun bieden en zijn de hulpen een stuk duidelijker.

(Boven: een foto van enkele jaren geleden. Carlo buigt vrij goed door zijn lichaam, maar ik kan hem nul support bieden
Onder: een foto van vorig jaar september, sta al dichterbij en lagere hand positie. Biedt meer steun en geeft een fijner beeld.)

Over hoogte gesproken, het kleine formaat van je mini-equi zorgt ervoor dat je eenvoudig over hem heen kan kijken. Het overheen kijken is niet het belangrijkste, maar het op hem kunnen kijken. Hierdoor kan je buiging in het lichaam vaak mooi waarnemen. Het zorgt er vaak wel voor dat je meer naar beneden kijkt dan naar waar je naartoe gaat. Kijken waar je naartoe gaat heeft ongeveer het zelfde effect als onder het zadel. Het sturen wordt makkelijker en vloeiender.


(hier zie je mooi buiging door het lijf, maar het kaderen kan vele malen beter)

Het aller grootste nadeel van een mini-equi is dat de oefeningen niet eerst onder het zadel aangeleerd kan worden. Het kan voor groot deel aan de hand worden geleerd, maar dat vergt ook een enorme handigheid. Daarnaast is vrij klein en laag werken met een mini-equi, zelf heb ik dan de voorkeur om aan de lange teugel te puzzelen. Soms mis je de extra steun die benen en zit kunnen geven, maar het houdt je creatief en vindingrijk.

Kortom, het lange teugelen met een mini-equi brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. Elk voordeel brengt een eigen moeilijkheidsgraad met zich mee. Het maakt niet uit of je paard groot of klein is, het blijft een kunst om correct te werken aan de lange teugel. Ga met de nadelen om als uitdagingen en ervaar het plezier van lange teugelen met elk formaat paard, maar zeker met een mini-equi!

1 thought on “Klein maar fijn?

  1. 👍 Idd elk nadeel heeft zijn voordeel. Klasse, ik heb er niet veel verstand van maar zo als jij het verwoord/uitlegt begrijp ik het helemaal. Hard werken is het.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *