Gestelde doelen, hoe staat het ervoor?

Begin dit jaar heb ik voor Carlo en mijzelf enkele doelen gezet, inmiddels zijn wij in de tweede helft van het jaar beland en is het tijd om de balans op te maken. Hoe ver zijn wij met onze doelen? Moeten wij de focus ergens meer opleggen om het doel te behalen of moet het doel worden bijgesteld? Door de doelen nu te evalueren in plaats van eind van het jaar geeft ons de mogelijkheid de focus terug te brengen en extra motivatie om fanatiek te blijven trainen kan nooit kwaad.

De doelen die wij hebben gesteld begin dit jaar zijn te vinden in deze blog.

Destijds koos ik ervoor op doelen te stellen voor max 2 disciplines en max 2 subdoelen om te zorgen dat de doelen haalbaar zijn. De eerste disciplines waarin ik wil blijven ontwikkelen is lange teugelen. De doelen die ik erbij had gezet waren:

  • De zijgangen: schouderbinnenwaarts, wijken, travers, appuyeren; in draf uit kunnen voeren.
  • Verzameld draven; een beginnende passage/piaffe.

Wat was ik weer fanatiek aan begin van het jaar en natuurlijk nog steeds. Echter heb ik vooral onze techniek en houding verfijnd. De zijgangen in stap zijn dan ook behoorlijk vooruit gegaan en zelfs travers zit er aardig op. Appuyeren ongeveer voor de helft. Echter in draf raken wij in de knoop en veranderd Carlo nog in een plankje. Dat is nog even door oefenen, maar zeker work in progress. Wat betreft het verzameld draven, dat heb ik een lange tijd links laten liggen. Toevallig heb ik er vorige week weer wat mee gespeeld; Carlo was heet en is vooral sterker in zijn lijf geworden. Hierdoor is hij meer in staat te verzamelen dan voorheen, goed punt om dit najaar er weer meer aandacht aan te besteden. Helaas heb ik geen recente lange teugel foto’s.

De tweede discipline is mennen. Aangezien wij dit een lange tijd niet meer hadden gedaan (ruim een jaar) waren de doelen hier een stuk milder dan die van het lange teugelen. De doelen die ik hiervoor had gesteld:

  • Kilometers maken
  • Een ruste galop beheersen voor de wagen en soepel bochten kunnen maken i.p.v. plankje Carlo.

Het maken van kilometers is al zeker geslaagd. Niet dat wij eindeloos lange ritten hebben gemaakt, maar zeker met regelmaat mennen. De laatste tijd kan ik toch beamen dat ik wekelijks op de wagen zit. Daarnaast hebben wij veel geleerd op de wedstrijddag en tijdens onze trainingsweek bij VDB. [linkjes]. Wat betreft de galop: tempo beheersing hebben wij inmiddels zeker. Carlo is fijn terug te rijden en weer voorruit zonder uit de galop te vallen. Daarnaast gaat het sturen vele malen soepeler sinds de trainingsweek. Het blijft nog wel een beetje een plankje, maar langzaamaan komt er zeker beweging in.

Uiteraard zo fanatiek als ik wordt bij het fantaseren wat ik allemaal met Carlo kan doen en zou kunnen bereiken, had ik een extra doel gesteld: hardlopen. Dit is een wat pijnlijk onderwerp moet ik bekennen. In het voorjaar heb ik fanatiek getraind voor een hardloop-evenement, maar drie weken voor de wedstrijd liep ik een aardige blessure op en moest de training per direct staken. Dit is niet de eerste keer dat het gebeurde, een blessure door hardlopen. De motivatie om het erna op te pakken heb ik verloren en probeer vrede te hebben met het feit dat hardlopen niet voor mij weg gelegd is. Inmiddels begint het hardlopen een klein beetje te kriebelen, dus wie weet in de toekomst maar voor nu even niet. Dit doel laat ik dit jaar voor wat het is en focus ik mij op krachttraining. Gelukkig is Carlo zijn conditie wel flink vooruit gegaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *