APK van Carlo: bezoek van de osteopaat

Mijn mini-equi’s worden jaarlijks gecontroleerd door de tandarts en gaan elke 8 weken netjes naar de hoefsmid. Alleen had nog nooit een osteopaat naar ze gekeken. Beauty is al op leeftijd en met pensioen, veel verandering in haar lijf gaat eerder averechts werken. Carlo daarentegen staat niet bekent om zijn geweldige achterhand gebruik, met name rechts achter. De afspraak met de osteopaat zag ik meer als een APK; kijken of alles goed is en wellicht een paar punten verbeteren.

De reden dat Carlo 8 jaar lang geen osteopaat had gezien, terwijl zijn achterhand niet de sterkste is? Als eerste vermoedde ik dat bouw en in het verleden zijn overgewicht de hoofdredenen waren voor zijn slechtere achterhand. Daarnaast is osteopaat geen beschermt beroep, zeker niet in de paardenwereld. Helaas ken ik veel negatieve verhalen van mensen die zichzelf osteopaat noemen. Vaak betreft het mensen met onvoldoende vaardigheden of eerlijkheid om een dierenarts of ander specialist erbij te halen wanneer nodig.

Ik durfde nu de stap te nemen, omdat ik goede verhalen/ervaring hoorde over deze osteopaat van iemand die zich niet voor de gek laat houden en kritisch is. Daarnaast loopt Carlo beter dan ooit te voren: goede conditie, dressuurmatig oké en aardig op gewicht (paar kg eraf kan nog steeds geen kwaad). De afspraak stond gepland, super spannend natuurlijk en vooral interessant.

De eerste indruk: een fijne rustige en kundige man. Iemand die niet zomaar forceert en een paard rustig aan hem laat wennen. Daarnaast direct een kritisch oog en handen. Alles wordt bekeken: hoeven en tanden worden zeker niet overgeslagen.

Carlo vond de aanrakingen over het algemeen erg plezierig en je zag zijn lijf ontspannen. Ook is dry-needling toegepast. Het enige wat hij niet heel tof vond was telkens zijn achtervoetjes geven. Hij is al niet gek op voeten geven, dus had hij die dag echt even pech.

 

De eindconclusie*: hij zat aardig in elkaar, maar voelde zeker wat spanning in zijn achterhand. Dit was vooral bovenop, waar hij de problemen rondom zijn knie en spronggewricht mee compenseerde. Daarnaast was er wel een verschil voelbaar tussen linker knie / sprong en rechter, wat niet helemaal te plaatsen was. Er werd geadviseerd om dit nader te laten onderzoeken door een dierenarts om artrose of iets dergelijk uit te sluiten. *dit is mijn interpretatie van het geen wat de osteopaat mij vertelde.

Artrose!!?? Daarvan gingen ineens de alarmbellen af in mijn hoofd. Dit was nieuws waar ik niet op had gerekend. Ik zag alles wat ik nog wilde bereiken samen met Carlo aan ons voorbij schieten. Natuurlijk moest ik geen overhaaste conclusies trekken, maar stiekem bereidde ik mij voor op het ergste. Na een kleine maand was het zover; een bezoekje aan de dierenkliniek. In de tussentijd rustig aan gedaan en geen dressuur werk.

Inmiddels enkele buigproeven en foto’s verder, geen ernstige afwijkingen zichtbaar! Ik was zo opgelucht. Had de osteopaat dan onzin verteld? Zeker niet! Er is zeker vocht te voelen in beide knieën, rechts meer dan links. In het verleden hoorde je zijn rechter knie knakken tijdens het vragen van met name zijwaartse oefeningen. Dit duid toch op een licht vorm van losse knie en kan irritatie veroorzaken. Daarbij is Carlo zijn achterbeen erg steil, dus anatomisch ook niet in zijn voordeel.

Kortom: Carlo zijn achterbeen is een zwak punt, maar niets ernstigs is vastgesteld. Het werken op de volte en zijwaarts vermijden wij voorlopig. Geen lange teugelwerk, maar wel lekker naar buiten mennen en genoeg ander leuks. Deze osteopaat heeft zeker mijn vertrouwen en zal in de toekomst zeker worden ingeschakeld. Sterker nog, wij hebben nog contact over de huidige situatie met Carlo. Ik kan het echt aanraden om een osteopaat naar je paard te laten kijken, ookal heb je niet concrete problemen. Echter wees meer dan kritisch wie je vraagt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *